Dear World: I'm coming!

środa, 18 grudnia 2013

Pays Basque




24 lipca obudziła się z myślą - pojutrze Portugalia, cel zostanie osiągnięty, jak ten czas szybko leci, to wręcz niemożliwe, chyba śnię! Za oknem na początku pochmurnie ale z każdym pokonanym km rozjaśniało się... aż do samego Oceanu. Vivien zabrał mnie w przepiękne miejsce - Biarritz. Porównałabym je do polskiego Trójmiasta, ale takiego na wypasie, na bogato. Wszystkie domy były śnieżnobiałe, bez odstępstw. Jedyne co je od siebie odróżniało to kolory okiennic (czerwone, niebieskie albo zielone). Wbrew pozorom woda była cieplutka (wiadomo, nie przy pierwszym kontakcie), plaża szeroka i czyściutka, a piasek tak drobny, że aż miękki. Upał naprzemiennie z chłodną bryzą i ten specyficzny zapach dookoła... halooo, czy to w końcu wakacje, czuję ocean? 


Bez pośpiechu wypiliśmy zimne piwko na jakimś wzgórzu, na ławeczce - tak po polsku, zabrakło tylko sklepu za plecami ;) Na lunch kanapka z serano i serem w parku, pod drzewkiem na trawie. Pełen chill. W kolejnym mieście rozłożyliśmy się na plaży wśród innych tuczników i poskakaliśmy trochę z falami, na dobicie wciągnęliśmy najlepsze lody pistacjowe na świecie, pseudo-gelato. Poczułam się w końcu jak na pełnowymiarowych wakacjach - wszystkimi zmysłami! O nic się nie martwiłam, niczym nie przejmowałam, polecam serdecznie. Po całym dniu wyglądaliśmy jak dwa soczyste buraki. Spaleni na słońcu, z grubą warstwą kremu na twarzach. Na dobranoc, tak po francusku: wino z kartonu plus ser.  


Kolejny dzień!

I kolejny kurort do odhaczenia -> Saint-Jean-De-Luz. Znów plaża, ocean, ciąg dalszy uroczych domków, tym razem jeszcze większe fale <3  Sielanka szybko zleciała... Plan na dalszą drogę był dość prosty jednakże okazało się, że nie tym razem. Dla odmiany mam nieco pod górkę. Iruński parking polecany przez polskich kierowców okazał się parkingiem widmo. Ciemnym, opuszczonym miejscem, na  kompletnym zadupiu - ok, była tam masa ciężarówek ale.. gdzie tu spać? Nawet stacja benzynowa była podejrzana, o braku krzaków, zaułków gdzie można by się do rana przebujać nie wspomnę. Dziś nadszedł też dzień, w którym spotkałam osobę, z którą w życiu bym nie wsiadła do autka. Vivien przetłumaczył mi słowa pewnego portugalskiego kolesia w różowej koszulce i po tym co usłyszał stwierdził, że zostaje ze mną do rana i śpimy w aucie. Budzik nastawiłam na 4.00, głupia ja.
 

ENG version :) 

24th of july. Woke up thinking that for 2 days I will be in Portugal, the goal will be achieved, how fast time flies, it's impossible, am I'm dreaming?!? When we went to the car through the window we saw only cloudy sky but it was brightening with every mile... till the ocean. Vivien took me to such a beautiful place - Biarritz. I would compare  this place to Polish Tricity, but for very, very rich people ;) All the houses were snow-white, with no deviations. The only thing that distinguished them from each other is a different color shutters (red, blue, or green). Contrary to appearances, water was quiet warm former (first "touch" is always harmful, but then... just perfect temperature!) wide beach, heat alternating with cool breeze and the peculiar smell around... haloo, am I on holidays, am I feel the ocean?


With no rush we drank some cold beers on a hill with awesome view, on the bench - as the true Polish, but ran out of the store behind the back ;) For lunch we get some sandwiches with serano and cheese in the park, under the tree, on the grass. Chilling. In another town we just laid down on the beach among other fattys, then we were jumping a bit with the waves, for full happiness we ate the best pistachio ice cream in the world, pseudo-gelato. I felt in the end as on full-sized vacation - with all my senses! Nothing to worry about, like I did not care, I heartily recommend. After a day we looked like two juicy beetroots. Burnt by the sun, with a thick layer of cream on faces. At bedtime, fully french menu: wine from the box plus cheese.


Next day :)

Another resort to tick - > Saint -Jean -De- Luz. And again beautiful beaches, chilly ocean, charming cottages, this time even bigger waves, just lovely, paradise! Unfortunately my idyll quickly fell down... The plan for the way forward was quite simple, however it turned out that not this time. For a change, I have a little steep. Parking in Irun recommended by the Polish truck drivers was a
spectrum-parking. Dark, deserted place, at the middle of nowhere - ok, there was a mass of trucks but... where to sleep here? Even the station was suspicious, not mention about the lack of bushes and alleys where I could be waiting till the morning. Today, it is also a day on which I met a person with whom never in my life I wouldn't have got into cars. Vivien translated the words of Portuguese guy in a pink shirt and after what he heard just stated that he stays with me till the morning. We went to sleep - into the car. Shit, how comfy passenger seat is... you know HOW much, for sure. I set the alarm for 4 a.m, silly me.


niedziela, 15 grudnia 2013

Bordeaux -> Mont-de-Marsan


Powrót do ,,Podróży życia dotychczasowego", a dokładnie do dnia 23 lipca :)

Oj jak mi się nie chciało wychodzić w bialutkiej, pachnącej pościeli! Ogarnęłam się i spakowałam, bez pośpiechu, leniwie - miałam do pokonania zaledwie 140 km. Myślę sobie - co to w porównaniu do wczorajszej 820 km trasy, ułameczek. Cel: Mont-de-Marsan gdzie mieszka mój francuski kolega, którego poznałam 6 lat temu w szkole językowej w Bournemouth w Anglii. Utrzymujemy cały czas kontakt, a, że nie widzieliśmy się od tego czasu uznałam, że po prostu muszę zawitać w jego progach :)  Zjadłam iście francuskie śniadanie - croissanty i sok pomarańczowy prosto z Carrefoura, w drogę!


Myślałam, że wydostanie się z Bordeaux to kwestia pół lub max 1h... jak bardzo się myliłam! Okazało się, że złapanie stopa na światłach graniczy z cudem (trasa A631 tuż przed zjazdem na autostradę E70). Zmieniałam miejsce ok. 4 razy, niestety bezskutecznie. Kombinowanie-przekombinowanie. Minęły 3 godziny. W akcie desperacji sprawdziłam pociągi, myślałam też o carpoolingu...  poszłam spytać w informacji turystycznej co jest najlepszą opcją. Wsiadłam w jakiś podmiejski bus, po godzinie owszem znajdowałam się już poza Bordeaux ALE niestety miejsce to było kompletną dziurą (Belin Belite?) zarzuciłam więc plecak z kartką i ruszyłam szukać autostrady. Upał masakryczny, plecak zaczął się przyklejać do pleców- niedobrze. Minął mnie pewien samochód, zawrócił: wróciła po mnie pewna dama, mym zdaniem, typowa piękna Francuzka- ciemne włosy, jasna cera  i wbrew wszelkim stereotypom... mówiła po angielsku :)  Zawiozła mnie do Sabres gdzie próbowała mi załatwić transport do Mont-de-Marsan. Miałam czekać aż jej znajomi skończą pracę, do 19 - zadzwoniłam więc po Viviena. Zobaczyć kogoś po 6 latach - wielka rzecz, czekałam w napięciu. Poznałam jego rodzinę, dużo gadaliśmy, zjedliśmy razem kolację - quiche de lorraine, do tego wino i spina jeżeli chodzi o savoir vivre - podpatrywałam co robi reszta i naśladowałam jak tylko mogłam! Nic się nie zmieniło, nadal się dogadujemy :) Jutro Pays de Basque, francuskie trójmiasto dla bogaczy.


ENG version

Back to the story about ,,Travel of my life" exactly to the 23th of July  :)

Ohh, how I didn't want to go out from my bed, from under my white, fragnant bedding. Packed, with no hurry, pure lazyness - I had to overcome just 140 km. I repeated to myself- what is it compared to yesterday's 820 km route? Objective: Mont-de- Marsan where lives my French colleague, whom I met six years ago at a language school in Bournemouth in England. We maintain contact all the time, and we haven't seen since that time so I hought that it's the best occasion to change it :) I ate a truly French breakfast - croissants and orange juice straight from Carrefour and start my "short" journey.


It turned out that hitchhiking at the traffic lights is rather impossible ( route
A631 just before the exit to the highway E70). I changed the place around 4 times, but to no avail. Combining, overcombining. It's been three hours here. In desperation, I checked the trains and I was thinking also about car-sharing... I went to the tourist information to ask what is the best option. I got in some suburban bus, after hour indeed I was outside of  Bordeaux BUT unfortunately the place I stucked was like a black hole (Belin Beliet?) So I took my backpack, put the card with the name of city and went to look for the highway. Massacrely hot weather,  backpack began to stick to myback- sick. Suddenly some car passed and then turned around: one lady came back to get me. In my opinion she was a typical beautiful French woman with dark hair, fair skin, and despite all the stereotypes... she spoke in English :) She drove me to the Sabres where she tried to get me transportation to Mont-de- Marsan . I had to wait until her friends finished their work, till 19-  so I called for Vivien. To see someone after 6 years- a great thing but I was waiting in suspense. I met his whole family, we talked a lot, ate dinner together - quiche de lorraine, drink some wine and I was stressed when it comes to savoir vivre- spied what V. does and imitated as I could. Nothing has changed, we still get along :) Tommorow Pays de Basque!